Empiryczne zastosowanie zasad farmakoterapii, zakładającej leczenie wszystkich chorych o tym samym rozpoznaniu jednym lekiem w identycznej dawce, już od dawna nie znajduje potwierdzenia klinicznego. Powszechnie wiadomo, że efektywność i toksyczność farmakoterapii zależy od wielu czynników, takich jak wiek, płeć, stan ogólny pacjenta, wydolność nerek i wątroby, współistniejące choroby, interakcje z innymi lekami czy dieta. W świetle obecnej wiedzy, najistotniejszą przyczyną indywidualnych różnic w odpowiedzi na leki wydają się być czynniki dziedziczne, wynikające ze zmiennej natury genomu ludzkiego.

Farmakogenetyka jest działem farmakologii klinicznej, który łączy różnice w reakcji na lek (fenotyp) z różnicami w strukturze genu (genotyp). W praktyce zastosowanie wiedzy farmakogenetycznej wiąże się z możliwością przewidywania skuteczności i tolerancji leczenia, określenia szybkości metabolizmu leków u poszczególnych pacjentów i unikania niekorzystnych skutków interakcji między nimi. Wiedza dotycząca genetycznych uwarunkowań leczenia daje nadzieję na zdecydowanie większą indywidualizację w wyborze leku, poprawienie skuteczności i zminimalizowanie ryzyka działań niepożądanych oraz redukcję kosztów terapii.

W Ogólnopolskim Centrum Genetyki Rex Company istnieje możliwość wykonania badania w kierunku wystąpienia nadwrażliwości na irinotecan (stosowany w terapii raka jelita grubego) oraz abakawir (stosowany w leczeniu zakażeń HIV).