CMV to wirus cytomegalii. Jest on szeroko rozpowszechniony – około 40% ludzi jest jego nosicielami.
U osób zakażonych wirusa cytomegalii można znaleźć w płynach ciała - głównie w ślinie, moczu i spermie. Choroba przenosi się na drodze kropelkowej i poprzez kontakt płciowy z osobą zarażoną. CMV może również przenikać przez łożysko i zakażać płód.
Cytomegalia przebiega często bezobjawowo (lub z objawami grypopodobnymi) i nie daje powikłań, ale zakażenie pierwotne przechodzi zazwyczaj w formę utajoną (latentną).
CMV może być
niebezpieczny dla kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, kiedy
powikłaniami grozi zarówno infekcja pierwotna, jak i reaktywacja wirusa.
Ciężarne pracownice żłobków i przedszkoli są szczególnie narażone na
pierwotną infekcję cytomegalowirusem, który poprzez łożysko zaraża
również płód. Zakażenie wrodzone CMV dotyczy około 1% dzieci i może być
przyczyną głuchoty, upośledzeń umysłowych, zaburzeń wzroku i wad
rozwojowych u noworodków.
U dorosłych cytomegalia jest jedną z
ważniejszych przyczyn zachorowalności i umieralności osób z upośledzoną
funkcją układu odpornościowego.
W diagnostyce CMV najlepszą stosowaną metodą jest PCR, który
charakteryzuje krótki czas detekcji oraz wysoka czułość
i swoistość. Technika ta pozwala na wykrycie materiału genetycznego
wirusa we krwi, jak i w wodach płodowych zakażonych kobiet
w ciąży. Cytomegalię można również zdiagnozować za pomocą metod
immunofluorescencyjnych wykrywających antygeny CMV. Diagnostyka
serologiczna nie jest zalecana ze względu na możliwość wystąpienia
reakcji krzyżowych z innymi wirusami z rodziny Herpesviridae.
W miarę
możliwości narządy do przeszczepów i krew przeznaczona do
transfuzji powinny być przebadane pod kątem obecności CMV.
Dostępne badania – CMV, wirus cytomegalii - jakościowo, CMV - ilościowo
Materiał do badań - osocze
Termin realizacji badania – od 3 do 7* dni roboczych
* Badanie ilościowe jest realizowane w ciągu 3-10 dni roboczych.
